امروزه در بیشتر محیط های آزمایشگاهی، دستگاه تنفس دیگر جز تجهیزات آزمایشگاهی استاندارد محسوب نمی شود، چرا که این دستگاه به دلیل عیوب و مشکلات ذاتی خود، باید بعنوان آخرین مورد در لیست وسایل حمایت از کارکنان در نظر گرفته شود.

در واقع بهتر است در محیط های آزمایشگاهی با جایگزینی مواد کم خطر، استفاده از اقدامات و زیرساختهای فعال مانند هود آزمایشگاهی و سیستم های اگزوز محلی و کنترل های اداری، خطرات احتمالی برای کارکنان را به حداقل رسانده و یا از بین برده شود.

با این حال ممکن است در برخی مواقع شرایط موجود در آزمایشگاه، دستگاه تنفس مصنوعی را به یکی از موثرترین لوازم آزمایشگاهی برای حفاظت از کارمندان تبدیل نماید. (بعنوان مثال در هنگام بروز آتش سوزی در آزمایشگاه، ریختن مواد شیمیایی یا پردازش پسماندهای شیمیایی، کار با مواد شیمیایی در یک فضای محدود.)

البته باید توجه شود که در هنگام رخ دادن این مشکلات، استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی به طور موقت است و باید در محیط های آزمایشگاهی سایر کنترل گرها نصب شوند.

به همین جهت از آن جایی که معمولا استفاده از حفاظت تنفسی در آزمایشگاه، با سوء تفاهم و تصورات غلط زیادی همراه است ما در این مقاله سعی داریم تمام اطلاعات لازم درباره محدودیت های تنفسی در آزمایشگاه را مطرح نماییم.

0Shares

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *